In 2003 hebben de wijnhuizen en druiventelers in Californië een code van “Sustainable Winegrowing Practices” ontwikkeld. Deze code schrijft landbouw- en wijnmaakmethoden voor die rekening houden met de natuurlijke omgeving en met de behoeften van de maatschappij in het algemeen.
Deze vrijwillige code beschrijft onder meer welke maatregelen wijnhuizen kunnen nemen om op een verantwoorde wijze kwaliteitswijn te maken. Dit zijn onder meer maatregelen op het gebied van verminderd gebruik van pesticiden, conserveren van water en energie, terugbrengen van afvalprodukten en -recycling, tegengaan van erosie, gebruik van ‘goede’ insecten in de strijd tegen ‘slechte’ insecten, opzetten en onderhouden van leefgebieden rondom de wijngaarden voor roofvogels en ander wild, planten van dekgewassen zoals mosterdgras en klaver om de bodem weer aan te vullen met voedingsstoffen, passende woonruimte voor druivenplukkers, enz. Er werd zelfs een praktisch handboek ontwikkeld om wijnhuizen direct te helpen bij het invoeren van deze methoden.
Biologisch Deze code van duurzame wijnbouw gaat verder dan alleen biologische -wijnbouw, maar biologische wijnbouw is zeker een belangrijk onderdeel van duurzame wijnbouw. De aanduiding “organic” op een etiket geeft aan dat er geen enkele chemische middelen zijn gebruikt in het wijnmaakproces en in de wijngaarden. De code van duurzaamheid is een wat breder concept van het continu doorvoeren van verbeteringen in het verbouwen van druiven en maken van wijn, van verbeteren van de relatie en interactie met medewerkers, buren en omgeving, van het beschermen van de natuur en het in stand houden van natuurlijke rijkdommen.
Wijnmakers mogen op hun etiket “made from organically grown grapes” vermelden als de wijn in zijn geheel gemaakt is van druiven die gecertificeerd biologisch zijn. Bij deze wijnen mag eventueel sulfiet zijn toegevoegd tijdens het wijnmaakproces. Alhoewel vele wijnhuizen in Californië wijn maken van biologische druiven, kiezen sommigen ervoor om dit toch niet op het etiket te vermelden. De belangrijkste reden is dat ze de flexibiliteit willen hebben om bepaalde bestanddelen aan de wijn toe te voegen indien dit nodig mocht zijn, bijvoorbeeld om een oogst te redden tijdens slecht weer of bij andere -problemen in de wijngaard.
Deze vrijwillige code beschrijft onder meer welke maatregelen wijnhuizen kunnen nemen om op een verantwoorde wijze kwaliteitswijn te maken. Dit zijn onder meer maatregelen op het gebied van verminderd gebruik van pesticiden, conserveren van water en energie, terugbrengen van afvalprodukten en -recycling, tegengaan van erosie, gebruik van ‘goede’ insecten in de strijd tegen ‘slechte’ insecten, opzetten en onderhouden van leefgebieden rondom de wijngaarden voor roofvogels en ander wild, planten van dekgewassen zoals mosterdgras en klaver om de bodem weer aan te vullen met voedingsstoffen, passende woonruimte voor druivenplukkers, enz. Er werd zelfs een praktisch handboek ontwikkeld om wijnhuizen direct te helpen bij het invoeren van deze methoden.
Deze code van duurzame wijnbouw gaat verder dan alleen biologische -wijnbouw, maar biologische wijnbouw is zeker een belangrijk onderdeel van duurzame wijnbouw. De aanduiding “organic” op een etiket geeft aan dat er geen enkele chemische middelen zijn gebruikt in het wijnmaakproces en in de wijngaarden. De code van duurzaamheid is een wat breder concept van het continu doorvoeren van verbeteringen in het verbouwen van druiven en maken van wijn, van verbeteren van de relatie en interactie met medewerkers, buren en omgeving, van het beschermen van de natuur en het in stand houden van natuurlijke rijkdommen.
